!!!!!سیخونک زدن ممنوع

صبح­های خیلی زود که طبق تعریف من، 8 یا 8:30 می­شه!!! (که با این جریانم مشکل دارم که نمی­دونم اون ساعت دارم مدرسه می­رم یا مثلن آتلیه ­ی معماری و بازم این توضیح رو بدم که از جریان دفتر همیشه یه نیم ساعت، یه ساعتی عقب ­ترم و هر چقدر هم از اول هفته به خودم قول می­دم که از این هفته دیگه زود برم؛ بازم آخر هفته که می­شه نتونستم خودمو یا بهتره بگم تمایل شیطانی به خوابیدن سحرگاهی رو متقاعد کنم که دل بکنه از این پدیده ­ی دوست داشتنی خوابیدن! بماند؟!) می ­گفتم در این کله ­های سحر و گرگ و میش که منتظر تاکسیم، بالغ بر 50 بار هی باید بگم هفت ­تیر که بلکه یه راننده ­ی مهربونی عنایت کنه و منو سوار کنه و برسونه سرکارم. و تازه گاهی همین راننده ­ی مهربون که شعورش اندازه ­ی نخوده تو همون کله ­ی سحر تصمیم می ­گیره که اعصاب توی مسافر بدبختو با یه دعوای حسابی سر جریان گرون شدن ناگهانی کرایه که معمولن هم یک شبه و ناگاه بر سر این قشر مسافر نازل می­شه، بریزه به هم و آخر دعوا هم وقتی در ماشینو می ­کوبی (با اینکه این کار ظاهرن به دور از شخصیتته!) یه چند تا صفت جدید رو تو قالب فحش ­های خواهرانه و مادرانه روونه ­ی تو می­کنه تا با اعصابی مناسب وارد به شرکت و محل کارت بشی و از همون بدو ورود پاچه ­ی همکاران همیشه شاد و شنگولتو بگیریو تو دلت بازم هی غر بزنی که این جماعت چرا از این همه خوشحالیه الکی دست برنمی ­دارند؟!!

خلاصه ی مطلب اینکه از صبح در حال غر زدنم، از لحظه ­ای که بیدار می ­شم تا وقتی که می­خوام بخوابم... همه ­ی اینا رو هم گفتم که نتیجه بگیرم تو دنیای مزخرفی داریم زندگی می ­کنیم. مسئله ­ای که من همش باهاش مشکل دارم اینه که حتی اگه بخوام همه ­ی جریان­های اطرافمو نادیده بگیرم، بعد از یک مدت کوتاه همه چی برمی ­گرده به حالت قبل. من و خیلی از آدامای اطرافم نسبت به اتفاقات روزمره آسیب پذیر شدیم. همون جماعت خندانی که گفتم برای من بهترین نمونه ­های مطالعه هستند، چون اصولن غیر قابل درک هستند و اگر یه روز بتونم آنالیزشون کنم شاید بتونم منم شاد باشم. (یاد کتاب میــــرا افتادم، منم انگار یه روز باید نقاب بزنم؟!) حالا مشکل اصلی اینه که اگه شاد نباشی هزار و یک جور بهت گیر میدن... و احتمالن وسط این حلاجی ­های دکتر مآبانه و روانشناسانشون تو تبدیل به یه موجود افسرده می­شی...

طبق معمول واقعن نمی­دونم... یعنی آخر همه ­ی این فکرای پراکنده به هیچ نتیجه ­ای نمی­رسم... فقط کاش وقتی تو پناهگاه خودت نشستی و کاری به کار کسی نداری، جماعت دست از شغل شریف سیخونک زدن هم دست بردارند!!! نه!!!! می­خوام بدونم اگه یکی هی به خودت سیخونک بزنه خوشت میاد؟