شنبه سیزدهم آذرماه هزار و سیصد و هشتاد و نه

در باب پنجره ای بسوی آفتاب

انسان هایی هستند

آفریده شده از ضربات نرم

با نگاهی از جنس صدا

و آنان جنس شان رسوخ کردنی است

و آن چنان به خورد قلب می روند

که مرگ را مباح می سازند

-تالار وحدت-

دوشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ماه هشتاد و نه

دروغ

او همچون کاغذ خط دار بی نوشته ای شده است

که کلمات بر لبانش خشکیده است

و تنها جای خاموش کردن سیگار

بر آن، بر جای مانده است.

سه شنبه هجدهم اسفند ماه هشتاد و هشت

همیشه

بازنده

و همیشه تنها...

ناخواسته، اما

زندگی را این گونه

برای او خواسته اند.

شنبه پانزدهم اسفند هشتاد و هشت

سال ها

دل

طلب جام جم از “ما” می کرد

آنچه “خود”

داشت

ز “بیگانه”

تمنا

می کرد.

شنبه دهم بهمن ماه هشتاد و هشت

"نوشتن عملی‌ وحشیانه است...

هیچ چیز مانند عاشق بودن نمی رنجاند. هیچ چیزی. اگر نمی خواهیم درد بکشیم، نباید عاشق شویم...

تلاش می‌کنم بر اساس بنیادی‌ترین چیز‌ها بنویسم. تلاش می‌کنم با کم‌ترین چیز‌ها تقریبا همه چیز را بگویم...

جاده خوشبختی‌ شاید جاده فراموشی است...

ترتیب کلمات در شخصیت‌ها پراکنده هستند، در صفحات پنهان شده هستند، از همه بی‌ خبر، نمیدانیم از کجا می‌آیند..."

"یاسمینا رضا"

دوشنبه بیست و یکم دی ماه هشتاد و هشت

“یک پایان تلخ

بهتر از یك تلخی بی پایان است”.

از فیلم “ درباره الی ”