در باب پنجره ای بسوی آفتاب
انسان هایی هستند
آفریده شده از ضربات نرم
با نگاهی از جنس صدا
و آنان جنس شان رسوخ کردنی است
و آن چنان به خورد قلب می روند
که مرگ را مباح می سازند
-تالار وحدت-
زندگی دارد شفاف می شود کم کم، من اما، توانم برای شفاف نشدن از بین رفته است، گویا من نیز خود را به زندگی سپرده ام
1 comments:
خوشحالم که ایرانی را می پسندی، این فونت مزخرف چیه اینجا!
Post a Comment